Bij de publieksbalie

"Heee! Jij hier?"
"Ja, ik kom even mijn paspoort ophalen. Ik ga volgende week op vakantie."
"Joh, wat goed van je. Dat zal niet makkelijk zijn."
"Valt mee hoor."
"Gaat het allemaal een beetje dan? Heb je het al een beetje verwerkt?"
"Ja. Gaat best goed. Sja, afgelopen februari was het een jaar geleden, en dan denk je er wel even aan natuurlijk."
"Natuurlijk! Mis je hem?"
"Nou, ja en nee. Ik bedoel; we deden natuurlijk altijd alles samen. Dus als ik een eindje ga fietsen dan mis ik hem wel ja."
"Ja, jullie deden altijd alles samen ja. Vijfendertig jaar, toch?"
"Ja, zesendertig ja. Zesendertig jaar samen."
"En hoe snel is het gegaan?"
"Binnen drie maanden was het bekeken."
"Ja, darmkanker gaat altijd hard hè."
"Ja. Dat ging hard ja. Maar goed. Het leven gaat door."
"Ja. Het leven gaat door. En nu op vakantie?"
"Met Ted. We gaan naar Marbella."
"Ted?"
"Ja, van de schaakclub van Frans, weet je wel?"
"O ja! Maar lekker zeg. Marbella."
"Ja, ik ben wel toe aan een beetje zon."
"Ja zeg. Het weer is hier echt huilen met de pet deze zomer."